Koen

18 januari 2019

Op 27 oktober 2018 ben ik in IJsselstein aangekomen. Vandaar uit ben ik met mijn nieuwe baas en zijn vader en moeder naar Emmen gereden, in een auto. Het was een rit van twee uur. Dat vond ik niet erg want ik zat en lag in een grote bench achterin de auto. Vanaf dag één was ik al zindelijk en gedraag ik mij netjes. Knagen op dingen van mijn baas doe ik niet. Wel knaag ik op mijn knuffel. Ook heb ik een hele grote warme deken wat ik heel fijn vindt. Ik lig hier graag op, of het nou op mijn mand of er buiten is, ik vind alles goed! Eten krijg ik in een bak wat helemaal voor mij alleen is.

Ook bedel ik niet voor eten. Vanwege mijn goede gedrag denkt mijn baasje dat ik al eerder bij een gezin heb gewoond. De eerste weken lag ik veilig in de bench die ze in de kamer hadden gezet met een lap over de achterkant. Van daaruit kon ik mijn baasje en zijn vader en moeder goed volgen. Voor de vader van mijn baasje ben ik nog wel wat bang maar dat wordt steeds beter. Ik ga een paar keer per dag wandelen. Meestal wandel ik met de moeder van mijn baasje omdat mijn baasje dan op school is. Ze spelen ook met mij en in huis luister ik goed. Buiten zijn er zoveel geuren, vogels, hondjes en katten dat ik dan te veel ben afgeleid om te luisteren. Ook knuffelen ze mij heel veel, wat ik heel fijn vindt. De moeder van mijn baasje heeft een trui voor mij gebreid die heerlijk warm is want het is hier wel heel koud. Ook ben ik al een paar keer met ze naar het bos geweest. Ze hebben mij dan aan een riem van wel 40 meter lang. Dat is fijn joh! Dan kan ik toch rennen en de bramenstruiken in achter vanalles aan en toch raken we elkaar niet kwijt. Mijn baasjes vinden het niet leuk als ik de bramenstruiken in ga want dan krijgen ze mij bijna niet meer terug. Ik kan natuurlijk wel onder kleine struiken door, maar zij niet. Sinds een week of twee is de bench opgeruimd en heb ik een eigen mand gekregen. Mijn mand lijkt op een bank en is helemaal voor mij. In het begin vond ik hem wel heel zacht. Mijn baas vertelde mij dat er een matras van memory foam in zit en dat dat fijn is voor mij. Nu durf ik er op te liggen en vind het heel lekker liggen. Binnenkort ga ik kennismaken met Wodan. Dat is de hond van een nicht van mijn baasje. Ook ga ik binnenkort naar de hondenspeeltuin in Beilen. Daar zie ik dan nog twee hondjes. Die heten Daisy en Debby. Ik ga die hondjes daar leren kennen omdat Daisy een bang hondje is en haar baasje niet goed weet hoe ze op mij gaat reageren. Voor mij hoeft ze niet bang te zijn hoor ik doe haar niks ik wil alleen maar met haar spelen. In het weekeinde komt de broer van mijn baasje hier, soms met zijn vriendin. Hij maakt mij altijd heel druk omdat hij dan met mijn knuffel gaat piepen. Hij piept dan wel 30 keer en dan gooit hij hem door de kamer. Dat is best leuk maar ook heel vermoeiend. Het gaat heel goed met mij en ik heb het echt heel goed getroffen bij deze gezellige knuffelmensen. O ja, afgelopen week hebben ze me mee genomen naar boven daar mocht ik mijn baasje wakker maken. Ik mocht toen ook even bij hem op bed liggen. Ik hoop dat het bij jullie ook allemaal goed gaat.

{gallery}stories/Happyendings/Koen{/gallery}


nldaendees

concept | webcontrol | hosting
© CAPREA MEDIA